Najlepszy przepis na ser koryciński

We współczesnej rzeczywistości coraz rzadziej spotyka się wyroby, które są wykonywane we własnym zakresie. Dysponując przepisem na ser koryciński, nie trzeba wielu starań, żeby ten specjał przygotować w domowych warunkach.

Jakie składniki znalazły się w przepisie na ser koryciński?

Według znawców sztuki kulinarnej najlepszy przepis na ser koryciński wymaga przygotowania pięciu litrów mleka 3,2℅. Należy przy tym zwrócić szczególną uwagę na to, żeby wybrać produkt, który był pasteryzowany w niskiej temperaturze. Ważne jest ponadto posiadanie podpuszczki. Przy dodawaniu jej do podgrzanego mleka należy przestrzegać ilości wskazanych przez producenta.

Ser koryciński a sposób jego wykonania

O ile połączenie i wymieszanie składników nie przysparza żadnych trudności, o tyle czas sporządzenia takiego wyrobu jest długi, ponieważ jest on zaliczany do serów dojrzewających. Oznacza to, że przez dobę musi odciekać na durszlaku i trzeba pamiętać o tym, żeby najpierw przewracać go – w ciągu pierwszych sześciu godzin – co dwie godziny. Przez pozostałe osiemnaście godzin wystarczy obracać ser na drugą stronę co cztery godziny lub co sześć godzin.

Najlepszy przepis na ser koryciński to taki, który krok po kroku opisuje, w jaki sposób należy wykonać ser, żeby zachował swoje unikatowe właściwości.

Jak uzyskuje się sery podpuszczkowe?

sery podpuszczkowe

Sery zaliczane są do produktów mlecznych. Najczęściej otrzymuje się je z mleka krowiego, ale również owczego i koziego. Podstawą produkcji każdego sera jest otrzymanie oraz odpowiednia obróbka skrzepu mleka.

Podział serów podpuszczkowych

Podstawowym kryterium podziału serów podpuszczkowych jest zawartość wody w ich składzie. Sery, które zawierają poniżej 50% wody zaliczane są do serów twardych. Natomiast sery o zawartości wody powyżej 50% to sery miękkie. Spośród serów twardych wyróżniamy sery typu szwajcarskiego – ementaler, holenderskiego – edamski i gouda, szwajcarsko-holenderskiego – tylżycki, angielskiego – cheddar oraz typu włoskiego – parmezan. Z kolei do serów miękkich zaliczamy sery z porostem pleśniowym – camembert oraz brie, z przerostem pleśniowym – roquefort, pomazankowe – bryndza oraz solankowe – feta.

Czym jest skrzep?

Skrzep powstaje w wyniku koagulacji kazeiny, która jest podstawowym białkiem mleka. W przypadku serów podpuszczkowych proces ten zachodzi pod wpływem działania preparatu enzymatycznego, zwanego podpuszczką.

Proces produkcji serów podpuszczkowych

Wytwarzanie serów podpuszczkowych jest procesem wieloetapowym, który rozpoczyna się od wstępnej obróbki mleka (pasteryzacja i normalizacja). Następnie do mleka wprowadza się dodatki barwiące, wspomagające krzepnięcie oraz podpuszczkę.  Kolejne etapy to obróbka skrzepu oraz formowanie uzyskanej masy serowej. Następnie sery są prasowane, solone, a na końcu poddawane dojrzewaniu.

Domowy parmezan – jak zrobić?

Jak zrobić domowy parmezan

Coraz więcej osób rezygnuje z zakupu sklepowych produktów w obawie przed ich chemicznym składem i nieekologicznym sposobem produkcji. Zdrowy sposób odżywiania zdobywa ostatnimi czasy coraz większą popularność. Wiele osób decyduje się na domowy wyrób wędlin, kompotów i czy serów. Dla przykładu, przygotowanie domowego parmezanu wcale nie jest tak trudne, jakby się mogło wydawać.

Co będzie potrzebne?

Podstawowym składnikiem domowego parmezanu jest mleko – najlepiej prosto od krowy, albo przynajmniej niepasteryzowane. Do tego potrzebne również będą kultury startowe do sera parmezan oraz podpuszcza, sól i woda.

Jak przygotować domowy parmezan?

Należy zacząć od podgrzania mleka do temperatury około 72 stopni Celsjusza i następnie szybko schłodzić. Następnie, ciągle mieszając, należy dodać kultury startowe do parmezanu. Po godzinie można przystępować do dodania podpuszczki.

Po pół godziny na mleku wytworzy się skrzep. Specjalnym nożem lub zwykłym nożem kuchennym należy pociąć go na długie kawałki i bardzo powoli podgrzać do temperatury 52 stopni. Kiedy kostki zaczynają przypominać ryż i skrzypią pod naciskiem, należy przełożyć je do chust serowarskich.

Wtedy można przystąpić do prasowania sera pod naciskiem. kiedy ten proces jest już zakończony, pozostaje włożenie domowego parmezanu do solanki, w której ma on pozostać przez kolejne 24 godziny. Ser dojrzewa przez kolejne 10 miesięcy.

Jak poznać, czy ser jest zepsuty

jak rozpoznać zepsuty ser

Sery to jeden z produktów spożywczych, które najczęściej goszczą na naszych stołach. Bogate w białko, wapń i witaminy służą zdrowiu, a dostępne w wielu odmianach nigdy się nie nudzą. Nadają się zarówno do serwowania samodzielnie, jak i do stosowania jako dodatek do wielu dań, od kanapek, przez pizzę, po spaghetti. Zanim jednak ser wyląduje na talerzu, warto się upewnić, że jest świeży. Jak rozpoznać, że ser jest zepsuty?

Jak uniknąć zakupu nieświeżego sera?

Pierwszym krokiem, który pomoże uniknąć zjedzenia zepsutego sera, są uważne zakupy. Wybierając ser w sklepie, zawsze należy zwracać uwagę na datę produkcji oraz ważność produktów. Ta czynność uchroni przed zakupem przeterminowanego, szkodliwego dla zdrowia sera. Inna kwestia to ocena wizualna produktu – jeśli zapach lub kolor odbiegają od normy, powinien być to sygnał alarmujący.

Jak rozpoznać zepsuty ser?

Oceny wyglądu sera należy dokonać nie tylko w sklepie, ale także bezpośrednio bez spożyciem – to najskuteczniejsza ochrona przed spożyciem toksycznego produktu.
Czynnikami, które powinny zaniepokoić, są nietypowy kolor lub zapach. Jeśli twaróg ma żółtawą barwę, a ser żółty pokrył się białymi plamami – to znak, że produkt stracił świeżość i lepiej go nie spożywać. Również drażniący, zbyt intensywny albo kojarzący się ze stęchlizną zapach to oznaka zepsucia, która powinna zdyskwalifikować produkt.

Noże do serów

noże do serów

Miłośnicy serów wiedzą, jak je kroić i podawać do spożycia. Zaopatrują się w odpowiednie deski, noże, sztućce czy patery. Wszystko po to, by móc delektować się ulubionym produktem podanym w estetyczny sposób.

Jak wygląda nóż do sera?

Specjalne noże do serów różnią się wyglądem od innych. Ostrze noża jest krótsze od trzonka i ma kształt trójkątny, kształt liścia lub małego tasaka. Jest ono na tyle ciężkie, że stanowi doskonałą przeciwwagę dla trzonka. Inne noże stosuje się do serów twardych zawierających mniej niż 50% wody, a inne do serów miękkich.

Noże do sera twardego

Do krojenia serów twardych używa się noży z ostrym czubkiem, dzięki czemu można nakłuć ser, również po jego pokrojeniu, w celu ułożenia go na desce czy też paterze. Krótka klinga noża umożliwia pokrojenie na plastry niewielkich kawałków sera. Jeśli jest to duży blok, to nożem z krótkim ostrzem nie uda się go pokroić estetycznie.

Noże do sera pleśniowego i miękkiego

Do krojenia sera miękkiego i pleśniowego używa się noży z ząbkowanym ostrzem, dzięki czemu nie ma problemu z podzieleniem na mniejsze kawałki sera elastycznego w swojej konsystencji. Takie noże często mają specjalne otwory na całej długości ostrza, aby podczas krojenia nie kleiły się do niego i nie deformowały. Na końcu ostrza znajduje się również specjalne rozwidlenie, co ułatwia nakłucie kawałków sera i przeniesienie ich na deskę.

Jaki ser podać do wina?

ser i wino

Poszczególne gatunki sera należy łączyć z odpowiednimi winami. Oba produkty są dość aromatyczne, z różnymi akcentami i wariacjami smakowymi. Łączenie wina z serem sięga najdawniejszych czasów. W produktach tych gustowali zarówno bogaci i biedni. Podpowiemy, jak dobrać idealny rodzaj wina do sera.

Sery świeże, o łagodnym aromacie i woni

Przykładem takiego sera jest włoska mozzarella. Do tego gatunku pasować będzie wino białe. Idealne będą szczepy winorośli sauvignon blanc, sylvaner, guatedel, chenin blanc. Bardziej aromatyczne wino mogłoby całkowicie zdominować lekkość i subtelność smaku mozzarelli.

Sery półtwarde

Ten rodzaj sera, gdy jest dojrzały potrafi być bardzo aromatyczny. Przykładem jest limburger, który produkowany jest we Francji, Belgii, Holandii oraz w Polsce. Intensywność jego smaku i woni jest w stanie zdominować wiele win. Dla zachowania harmonijności smaku, poleca się proste, treściwe wina, o głębokim gronowym smaku. W tej roli idealnie sprawdzi się merlot oraz beujolais.

Sery twarde

Ten gatunek charakteryzuje się głębokim smakiem. W tym przypadku warto sięgnąć po wina czerwone z Francji (burgundem, bordeaux), Włoch (barbaresco, chainti) i Hiszpanii (ribera del duero). Większość z czerwonych win dobrze się czuje w mariażu z Grojerem i Parmezanem.

Sery pleśniowe

Dzielą się one dodatkowo ze względu na dominację przerostu pleśni. Puszyste, aksamitne sery z białą pleśnią (brie, camembert) będą pasować do win wytrawnych i słodkich białych. Podobnie zestawiamy sery z niebieskim nalotem. Natomiast sery z czerwoną pleśnią należy łączyć z gamay lub pinot noir.

Różnorodność gatunków win i serów daje dużo możliwości ich łączenia. Warto eksperymentować i szukać nowych inspiracji. Być może znajdziesz idealne połączenie smaków i aromatów, które urzeknie Twoich gości.

Ser wegański. Z czym to się je?

ser wegański

Dieta wegańska wyklucza spożywanie mięsa, a także odzwierzęcych produktów spożywczych takich jak mleko, jogurty oraz sery. O ile jeszcze z dwóch pierwszych produktów dosyć łatwo jest zrezygnować, o tyle ser to podstawowy składnik nie tylko kanapek, ale również wielu potraw. Na szczęście w sklepach można obecnie bez problemu zakupić wegański ser, jednak z czym można go jeść i w jaki sposób wykorzystać?

Wegański ser na chleb

Wegański żółty ser zarówno swoim wyglądem, jak i smakiem przypomina tradycyjny ser, jednak produkowany jest wyłącznie z roślinnych składników. Taki ser można wykorzystać do przygotowywania smacznych kanapek z odrobiną pomidora lub ogórka. Taki ser podobnie jak tradycyjny wyrób z mleka należy przechowywać w suchym i chłodnym miejscu, czyli najlepiej na górnej półce w lodówce.

Wegański ser na inne sposoby

W sklepach można obecnie nabyć nie tylko wegański żółty ser w plasterkach, ale również zamiennik parmezanu, który może z powodzeniem zostać wykorzystany do posypania wegańskiej pizzy, zapiekanki oraz sałatki. Taki ser bardzo dobrze się topi, dzięki czemu warto wykorzystać go do przygotowania tostów. W ostatnim czasie wegański ser produkowany jest również z ziemniaka i choć swoją konsystencją nie przypomina tradycyjnego sera, to jednak ciągnie się podobnie jak mozzarella i można go z powodzeniem wykorzystać nie tylko do pizzy, ale również do wielu innych potraw.

Chleb czy bułki. Co lepsze?

Chleb i bułki

Pieczywo to nieodłączny element codziennej diety każdej osoby, ponieważ dostarcza ono każdego dnia niezbędnych składników odżywczych, a także zapewnia odpowiednią ilość energii na cały dzień. Obecnie w sklepach i piekarniach jest bardzo duży wybór różnego rodzaju pieczywa, jednak wiele osób zastanawia się nad tym, czy lepszy jest chleb, czy może bułki?

Chleb czy bułki?

Kromka chleba i ser z odrobiną wędliny to najpopularniejszy rodzaj kanapek, jednak składniki te można również dobrze rozłożyć na bułce. Który jednak rodzaj pieczywa jest lepszy? Jednoznaczna odpowiedź na to pytanie nie jest taka prosta, ponieważ wszystko uzależnione jest od rodzaju mąki, z której powstało dane pieczywo. Osoby, które przebywają na diecie odchudzającej, powinny stawiać przede wszystkim na chleb, ponieważ jest on mniej kaloryczny niż bułki, a także odznacza go większa wilgotność. Z kolei bułki nie są tak twarde, jak chleb, dlatego też warto podawać je dzieciom oraz osobom starszym, które mają problemy z gryzieniem twardych produktów spożywczych.

Rodzaj mąki najważniejszy

Zarówno chleb, jak i bułki wyprodukowane z jasnej mąki nie są warte spożycia, ponieważ pszenna mąka pozbawiona jest tego, co najcenniejsze w ziarnach, czyli pełnej błonnika i wartości odżywczych okrywy. Kupując pieczywo (czy to bułki, czy też chleb), najlepiej wybierać to, które zostało wypieczone z mąki razowej, ponieważ jest ona najzdrowsza i nieważne czy posłużyła do produkcji chleba, czy też bułek.